close
متخصص ارتودنسی
بادرود رسانه








کوچک ترین موزه دار ایران در گفتگو با ایمنا: من در برابر موزه داران دیگر، کوزه شکسته‌ای بیش نیستم

در شهر نطنز، یکی از باغشهرهای تاریخی و مرکزی ایران با آن آب و هوای معتدل کوهپایه ای، نوجوانی هست که عشقی وصف ناپذیر به میراث تاریخی و فرهنگی ایران دارد.
 من در برابر موزه داران دیگر، کوزه شکسته‌ای بیش نیستم
 
به گزارش خبرگزاری ایمنا، سعید محمد جواهری نوجوان پانزده ساله، در این روزگاری که بسیاری از ما به دنبال نام و نامی شدن می دویم، برای یکی نبودن تلاش می کند و آرزو می کند که مانند او بسیار باشد... گفتگوی من با سعیدمحمد، معرفی برگ زرینی است در تاریخ استان اصفهان و شهرستان نطنز، معرفی انسانی که می دانم در این دنیای ندیدن ها، یک ارزش است.
از این که با تو صحبت می کنم خیلی خوشحالم، دوست دارم خودتو کامل به خوانندگان معرفی کنی؟
سعیدمحمد جواهری هستم، متولد 24 دی ماه 1379 در شهر نطنز به دنیا آمدم و درحال حاضر کلاس نهم هستم.
 کار هم می کنی؟
من صبح ها مدرسه می روم ولی موزه ای دارم که بعداز ظهرها در آن فعالیت دارم، ضمن این که کوچک ترین لیدر شهرستان نطنز هم هستم و گاهی تورهای گردشگری را هدایت می کنم.
نام موزه ای که در آن کار می کنی چی هست؟
موزه کُلوک
کلوک! به چه معناست؟
کلوک یعنی کوزه شکسته
چرا این نام را انتخاب کردی؟
انتخاب این نام برای موزه ام، به این دلیل است که بگویم من در برابر موزه داران دیگر، کوزه شکسته ای بیش نیستم.



اتفاقاً تو در برابر بسیاری از ما که ادعایی داریم و بس، خیلی بزرگی! خب، موزه کلوک را در چه سالی تأسیس کردی؟
در سال 1392
کسی در این زمینه به تو کمک کرد؟
پدرم به آثار تاریخی علاقه بسیاری داشت و اشیای زیادی را جمع آوری کرده بود، این کار واقعاً اعتیادآور است! من هم کم کم علاقمند شدم و حتی پول توجیبی ام را برای خرید اشیای خاص خرج می کردم. پدرم هم برای خرید به من کمک می کرد. زمانی پدرم تصمیم گرفت که اشیائی را که جمع آوری کرده بود بفروشد ولی من از او خواستم که این کار را نکند و اشیاء را به من بسپارد، به این صورت بود که حدود 6 ماه بعد از این موضوع، من به پدرم گفتم که می خواهم موزه ای برای نگهداری این اشیاء تأسیس کنم. پدرم گفت امکانات نیاز دارد، باید ویترین و خیلی چیزهای دیگر داشته باشی، اما من گفتم ویترین نیاز نیست چون تصمیم داشتم فرش ایران کف موزه ام پهن شود و بازدیدکنندگان بتوانند همه اشیاء را به راحتی ببینند و با اشیاء در ارتباط کامل باشند، در عین حال فکر می کنم با این کار، یعنی با ایجاد موزه بدون ویترین، یک فرهنگسازی صورت می گیرد، فرهنگسازی نسبت به این موضوع که ما اشیاء را از مردم دور نمی کنیم و آن ها نیز با وجود در دسترس بودن این اشیاء، در حفظ آن ها به عنوان میراثی ارزشمند تلاش می کنند.
چه مکانی را به عنوان موزه انتخاب کردی؟
زیرزمین خانه ما محل موزه کلوک است. ما در طبقه بالا زندگی می کنیم و زیرزمین را به عنوان موزه کلوک درنظرگرفتیم.
چند شیء در موزه کلوک وجود دارد و درمجموع، موزه کلوک چه مضمونی دارد یعنی در ردیف چه نوع موزه هایی قرار دارد؟
تقریباً 800 شیء در موزه کلوک نگهداری می شود که موضوعیت آن مردم شناسی است و اشیائی مانند کلکسیون مجمر، کلکسیون کلید، کلکسیون قفل، سماور و بسیاری آثار مرتبط با حوزه مردم شناسی در این موزه نگهداری شده و در معرض دید عموم قرار داده شده است.
اشیاء موزه را چگونه تهیه کردی؟
حدود 90 درصد از این اشیاء خریداری شده اند، یعنی تعدادی از اشیاء توسط پدرم خریداری شده بود و تعدادی را خودم تهیه کردم، این اشیاء خریداری شده را از شهرهای مختلف ایران به ویژه اصفهان، کاشان، مشهد و قم تهیه کرده ایم. 10 درصد دیگر اشیاء را مادربزرگ مادری ام به موزه اهدا کرد.
موزه کلوک چه روزهایی باز است؟
موزه کلوک همیشه به روی مردم باز است، صبح ها که مدرسه ام، پدرم بازدیدکنندگان را هدایت می کند، بعد ازظهرها هم خودم در موزه حضور دارم، موزه کلوک حتی روزهای جمعه هم باز است.
برای ورود به موزه کلوک باید بلیت خریداری کرد؟
موزه کلوک کاملاً رایگان است، با این که می توانم برای گردشگران خارجی بلیت تعریف کنم ولی دوست ندارم این کار را انجام دهم، همه مردم، ایرانی و خارجی فرقی نمی کند، ورود به این موزه برای همه باید رایگان باشد.
آیا این موزه، بازدیدکننده غیر ایرانی هم دارد؟
بله تاکنون بازدیدکننده هایی از کشورهای آمریکا، انگلیس، مکزیک، دانمارک و فرانسه به موزه آمده اند. آژانس های مسافرتی، موزه کلوک را نیز در برنامه بازدید خود قرار داده اند.
بازدیدکنندگان موزه کلوک به صورت روزانه یا ماهانه چند درصد است؟
برخی روزها ممکن است بازدیدکننده ای نداشته باشد ولی معمولاً پنج شنبه و جمعه ها بازدیدکننده زیاد دارد. البته نکته ای که باید عنوان کنم این است که من دوست دارم آن هایی که اهل دل هستند به دیدن موزه کلوک بیاند، من بسیاری از بازدیدکننده های موزه کلوک را خودم به موزه می آورم یعنی بسیاری اوقات به مسجدجامع شهر می روم و مردم را با خودم به موزه ام همراه می کنم، دوست دارم کسی به دیدن موزه ام بیاید که ارزش ها را می شناسد.


دوستانت در مدرسه و محل، نسبت به کار تو چطور فکر می کنند؟
راستش را بخواهید آن ها مسخره ام می کنند، من زمانی که موزه هستم لباس سنتی می پوشم که از نظر آن ها مسخره است ولی من به این کار باور دارم.
چه توصیه ای به دوستان و هم سن و سال های خودت داری؟
اول این را بگویم که من دوست ندارم تک باشم، دلم می خواهد موزه دار مانند من صد نفر باشند، هزار نفر باشند. دوم این که توصیه می کنم به فکر این نباشند که حتماً دولت و مسئولین به آن ها کمک مادی خواهند کرد، باید بدانند که خودشان باید تا آخر بروند، ما برای تأسیس این موزه حتی یک ریال از دولت کمک مالی نگرفتیم، مادرم النگوهایش را فروخت، پدرم وام 27 درصد گرفت که اکنون در پرداخت قسط هایش نیز تأخیر ایجاد شده است. خیلی ها فکر  می کنند دولت به من وام می هد، دوچرخه می دهد و .... اینها واقعیت ندارد. من قبلاً هفته ای یک یا دو شیء به موزه اضافه می کردم ولی علیرغم این که دوست دارم مردم با اشیای موزه در ارتباط کامل باشند و  نمی خواهم در موزه ام ویترین قرار دهم، ولی یکی از اشیاء موزه ام مدتی قبل دزدیده شد و من واقعاً ناراحت می شوم وقتی می بینم چون اشیاء موزه به راحتی در دسترس آنهاست برخی مردم سوء استفاده بکنند، ولی باز هم دوست دارم که مردم اشیاء موزه را به راحتی ببینند و لمس کنند. گاهی وقت ها که این حرفها را می شنوم کمی دلسرد می شوم به همین دلیل است که مدتهاست شیئی به موزه ام اضافه نکردم ولی با این وجود به موزه عشق دارم. در مجموع به هم سن و سال های خودم می گویم با عشق جلو بیایند. من هم هر نوع مشورتی که لازم داشته باشند به آن ها خواهم گفت. لازم نیست اشیاء بسیاری داشته باشند تا بتوانند موزه تأسیس کنند، یک چمدان کوچک برای شناساندن ارزش های تاریخی کافی است.
برای تابستان چه برنامه ای داری؟
پدرم جنب مسجد جامع شهر، اقامتگاهی دارد که من به عنوان لیدر در آن فعالیت دارم، برای همین تصمیم دارم زبان انگلیسی ام را تقویت کنم، که بتوانم گردشگران خارجی را بهتر در موزه کلوک، اقامتگاه پدرم و هم چنین در شهر نطنز هدایت کنم.

گفتگو با کودکان و نوجوانانی که عشقی وصف ناپذیر به فعالیت هایشان دارند برای من همیشه و همواره بسیار جذاب است و می دانم که یقینی وصف ناپذیر در ورای آن قرار دارد که باید تداوم یابد. آینده سازان ایران عزیز ما که امید دارم آینده ای را که به آنان واگذار می کنیم، امروز خراب نکنیم و خراب نکرده باشیم. به هر حال همراه با سعیدمحمد جواهری، شما را دعوت می کنیم که از موزه کلوک واقع در نطنز، بلوار طالقانی، کوچه سرسبز 5، پلاک 183 بازدید کنید.
سعیدمحمد عزیز! آرزو می کنم در راه حفظ و نگهداری از میراث فرهنگی و تاریخی ایران عزیزمان هیچ گاه دلسرد نشوی و بمانی و بیاموزی... ./

/گفتگو از شیرین مستغاثی/


02 / 04 / 1395 نويسنده: رحمت اله کاملي ارسال نظر براي اين مطلب ()


منوي اصلي
آخرين مطالب ارسالي
آرشيو مطالب
پيوند ها
آمار سايت